Porównaj
Blog
Blog
Istnieje wiele metod treningowych, które pozwalają uzyskać większe plony generowane przez rośliny konopi indyjskich. Wszystkie je może podzielić na LST (Low Stress Training) oraz HST (High Stress Training), a od hodowców marihuany zależy, która metoda będzie dla nich najlepsza. Aby podjąć właściwą decyzję powinno się wziąć pod uwagę takie czynniki jak:
W niniejszym artkule przedstawiamy w jaki sposób wykorzystać techniki uprawy roślin konopi indyjskich, tak aby w bezpieczny sposób zwiększyć plony swoich roślin.
Jak sama nazwa wskazuje LST polega na narażaniu rośliny na bardzo niewielki poziom stresu. Jest to bardzo dobra metoda w szczególności dla początkujących hodowców, którzy dopiero nabierają doświadczenia w uprawie marihuany. LST wykonuje się do trenowania roślin konopi zarówno w uprawie indoor i outdoor, co jest niewątpliwym atutem tej metody.
Techniki o niskim poziomie stresu są również rekomendowane do treningu roślin automatycznie kwitnących. Wynika to z faktu, że „automat” ma z góry zaplanowany czas jaki będzie rósł w fazie wegetatywnej. Ma to istotne znacznie, gdyż popełnienie zbyt dużych błędów podczas treningu marihuany automatycznie kwitnącej może trwale uszkodzić roślinę, ponieważ nie będzie miała wystarczającego czasu na regenerację, z uwagi na brak możliwości kontroli fazy wzrostu roślin.

Trening z niskim stresem zasadniczo polega na zgięciu rośliny za pomocą sznurka lub drucików. Aby usprawnić cały proces można wykonać małe dziurki na górze doniczki, przełożyć przez nie sznurek, a jego drugą końcówkę przywiązać delikatnie do łodygi. Sam węzeł nie może być zbyt mocny tak aby nie uszkodzić gałęzi rośliny, ponieważ może to nadmiernie stresować ją i ostatecznie doprowadzić do zmniejszenia plonów.
Trening wysokiego stresu co do zasady jest zalecany dla hodowców z doświadczeniem, gdyż konsekwencje błędów mogą być katastrofalne w skutkach, ponieważ niesie on dużo większe ryzyko uszkodzenia rośliny.
HST polega na celowym przycinaniu lub łamaniu części rośliny aby docelowo zwiększyć liczbę szczytów i ilość paków. Trening z wysokim stresem to między innymi takie metody jak: topping, fimming czy defoliacja,
Topping to prawdopodobnie najpowszechniejsza metoda trenowania roślin należącą do treningu o wysokim poziomie stresu.

Metoda ta polega na usunięciu górnego wierzchołka głównej łodygi rośliny. W efekcie zostaną wykształcone dwa nowe szczyty oraz będzie miała więcej energii na rozwój dolnych gałęzi. Co ważne nie przeprowadza się toppingu zanim nie zostaną wykształcone od 3 do 5 rzędów gałęzi, co przeważnie następuje około 20-30 dnia fazy wegetacyjnej w zależności od odmiany marihuany.
Ta metoda jest w szczególności pomocna w przypadku uprawy wewnętrznej, ponieważ marihuana naturalnie rośnie w kształt choinki, za co odpowiadają auksyny, czyli hormony, które naturalnie są skupione w górnej części głównej coli. W przypadku uprawy zewnętrznej po mimo struktury choinki, zmiana położenia słońca zapewnia optymalną ilość światła do pąków, co nie dzieje się w przypadku uprawy indoor.

Fimming to metoda treningu roślin konopi, która jest bardzo podobna do wcześniej opisywanego toppingu. Podstawowa różnica polega na tym, że obcinamy tylko 75% górnej części wierzchołka. Taki zabieg powoduje, że wykształcone zostaną cztery, a nie dwie główne Cole.
Każda z zastosowanych technik ma swoje wady oraz zalety, a hodowca w zależności od danej sytuacji musi wybrać najlepsze dla siebie rozwiązanie.
Metoda LST z jednej strony niesie bardzo małe ryzyko wystąpienia problemów podczas uprawy, jednak nigdy nie przyniesie tak dobrych rezultatów jak HST. Pewne metody wysokiego stresu, takie jak na przykład defoliacja, która polega na obcięciu dużej części liści podczas uprawy ma wielu przeciwników, jednak naszym zdaniem warto spróbować każdej możliwości i uczyć się na własnych błędach aby osiągnąć najlepsze efekty w zakresie maksymalizowania plonów z jednej rośliny.
Na koniec należy również wspomnieć, że wielu hodowców nie stosuje HST w przypadku automatycznie kwitnących konopi indyjskich, ze względu na ich krótki okres wegetacyjny, a co za tym idzie krótki okres czasu na regenerację. Warto również dodać, że w szczególności podczas treningu HST należy zadbać o odpowiedni poziom składników odżywczych, który pomoże w regeneracji trenowanych konopi.
LST jest często kojarzona z metodą SCroG, która polega na wykorzystaniu siatki do przeplatania pędów w jej oczkach. Wykonuje się go przed rozpoczęciem kwitnienia, kiedy gałęzie są jeszcze wystarczająco elastyczne. Dzięki treningowi można kontrolować wielkość roślin, co jest szczególnie pomocne w przypadku roślin o przewadze genów Sativa, ale także zapewnić idealne doświetlenie topów w uprawie indoor.
LST wykonujemy przeważnie około 2 tygodnia od początku uprawy, a cały proces polega na zgięciu rośliny pod kątem 90° aby narazić ją na niski poziom stresu. LST jest więc uproszczoną wersją ekranu zieleni i zdecydowanie wymaga mniej wysiłku w porównaniu do SCroG, ale też nie daje takich efektów. Więcej na temat możecie poczytać w tym wpisie na naszym blogu.
Rośliny feminizowane będą idealnie reagować na trening typu HST, co wynika z dużych możliwości w zakresie regeneracji oraz fakcie, że uprawa nasion feminizowanych zmniejsza ryzyko powstania Hermafrodyty w wyniku stresu.
Natomiast do treningu LST najlepszym wyborem będą nasiona automatyczne, które ciężko znoszą trening HST. Dobrym przykładem może być Amnesia Haze Auto, przypadku której sam producent Fast Buds zaleca stosowanie techniki LST oraz SCroG.
Pamiętaj, że uprawa marihuany jest zabroniona w Polsce. Artykuł ma charakter edukacyjny i nie ma na celu zachęcenia do uprawy konopi indyjskich. Nasiona są sprzedawane w celach kolekcjonerskich. Jeżeli jednak mieszkasz w kraju, w którym uprawa marihuany jest legalna, z powodzeniem możesz wykorzystać wskazówki z artykułu w praktyce.